Onderzoekers van de Radboud Universiteit vroegen zich af of wij aardbeien in aardbeienjam interpreteren als als meervoud. De hypothese was dat er voor sprekers van het Nederlands meer aardbeien in aardbeienjam zitten danstrawberries in strawberry jam voor sprekers van het Engels. Dat bleek te kloppen.
Om betekenisverschillen van deze samenstellingen te onderzoeken, nam men tests af bij Nederlanders en Engelsen. De proefpersonen moesten op een zevenpuntsschaal aangeven hoe enkelvoudig of meervoudig ze het eerste deel van verschillende samenstellingen vonden. Het ging dan bijvoorbeeld om aardbeien uit aardbeienjam in het Nederlandse experiment, en om strawberry uit strawberry jam in het Engelse experiment.
Nederlanders zien bij aardbeienjam, meer aardbeien voor zich dan de Engelsen bij strawberry jam. De Nederlanders bleken -volgens de onderzoekers - ook af te gaan op de tussenklank en, die hen aan meervoud doet denken. Dit noemen de onderzoekers ‘supermeervoud’. Ik denk echter dat Nederlanders niet eens weten dat de en in dit geval geen meervoudsuitgang is. Maar soit.
kennis van de wereld
De taalwetenschappers concluderen daarom dat Engelsen alleen afgaan op hun kennis van de wereld bij het interpreteren van Engelse samenstellingen. Nederlanders lijken bij het interpreteren van Nederlandse samenstellingen nog een extra factor mee te nemen: de vorm. De tussenklank en wordt als meervoud geïnterpreteerd en daardoor zijn samenstellingen met dit element voor Nederlanders meervoudiger dan samenstellingen zonder.
tweede taal
De taalwetenschappers lieten Nederlandse moedertaalsprekers ook Engelse samenstellingen beoordelen. Hun oordelen bleken bijna identiek te zijn aan de oordelen van de moedertaalsprekers van het Engels. Kortom: in een andere taal kan je anders denken dan in je moedertaal. En aardbeienjam smaakt, sowieso!
Nieuw licht op Middeleeuwse leescultuur
De Schotse St Andrews University heeft onderzoek gedaan naar leescultuur in de Middeleeuwen, voor het eerst kon men gebruik maken van een machine die de vuilheid van Middeleewse manuscripten kan meten. De pagina's die het vuilst zijn, zijn waarschijnlijk het meest gebruikt, is de hypothese.
De vieste pagina was een gebed aan st.Sebastiaan, die vaak werd aanbeden omdat zijn schotwonden leken op pestbuilen. Men hoopte dat de heilige Sebastiaan kon helpen. Mensen waren erg bang voor de pest en hoopten door dit gebed de ziekte af te kunnen wenden.Een belangrijke ontdekking was, dat pagina's met gebeden voor het welzijn van anderen, veel schoner waren dan gebeden voor jezelf.
Door de nieuwe techniek om vuilheid te meten, kunnen we veel meer te weten komen over de Middeleeuwse lezer. Het lijkt een belangrijke stap voorwaarts. Als je tenminste kunt bewijzen dat vuilheid en "veel lezen" echt 1 op 1 samenhangen. Veel mensen in de Middeleeuwen lazen namelijk niet zelf, om maar eens wat te noemen, en dat kun je niet meenemen in de analyse. Maar wie zegt dat het Middeleeuws vuil is? Kan ook 18e eeuws zijn ... En bovendien zou het kunnen dat mensen juist hun handen afveegden aan onbelangrijke gebeden? Meer onderzoek is nodig, zoveel is zeker.
Al vaker heb ik hier geschreven over tweetaligheid. Maar, de voordelen van tweetaligheid blijken verder te gaan dan ik had kunnen vermoeden; uit onderzoek van Stanford University blijkt dat in Amerika de mensen die zowel goed Engels spreken als hun moedertaal, gezonder zijn. Het onderzoek werd uitgevoerd bij 4649 immigranten uit China, de Filipijnen, Vietnam, Mexico, Cuba en Puerto Rico.
Het lijkt dus belangrijk dat immigranten ook vasthouden aan hun moedertaal, want het gezondheidseffect treedt met name op bij tweetaligheid, niet bij mensen die hun moedertaal hebben laten versloffen.
Er komt bovendien uit de studie naar voren, dat de sociaal economische status, acculturatie, social support, stress en discriminatie geen rol spelen.
Waarschijnlijk is er een correlatie met een zogenoemde "culturele flexibiliteit". De gezondere mensen integreren in de nieuwe samenleving en houden vast aan hun wortels. Mogelijk houden ze de banden met hun landen van herkomst, terwijl ze nieuwe banden smeden met de VS. Daar blijf je, schijnbaar, gezonder bij.
Er wordt verder onderzoek gedaan naar deze interessante resultaten.
Lees het hele artikel hier
column
Taal vormt onze gedachten en dus een groot deel van onze werkelijkheid. Een taaluiting, dus een zin of een woord, staat bovendien nooit op zichzelf. Een lezer of een toehoorder zal jouw woord altijd in een context zien en (proberen te) begrijpen. Met een woord of een zin roep je ook allerlei associaties op bij anderen.
Ik moest daaraan denken toen van de week via Twitter deze zinsnede "proud to be stout" voorbij kwam: "In elke vrouw schuild een STOUT meisje! Ik wens je een mooie dag vandaag, geniet!".
Mij zullen ze niet als lid begroeten. En dat is niet alleen door de gebrekkige werkwoordsspelling.
Het woord stout
De opleving van het woord stout was al een feit in 2007, toen Heleen van Royen en lingerieontwerpster Marlies Dekkers een boek deden uitkomen met deze naam. " Marlies en ik beschouwen onszelf als stoute vrouwen in de meest brede zin van het woord”, schrijft Heleen in dit boek. „Waren we zoet, volgzaam en bedeesd geweest”, vervolgt de schrijfster, „dan had de wereld Marlies’ lingerie en mijn boeken moeten missen, en menige winkel een hoop omzet.” Marlies Dekkers benadrukte dat stout zijn voor haar een emancipatoire houding is.
Lifestyle
De huidige stoutbeweging die vooral via social media een weg zoekt, is een lifestyle voor vrouwen. Stout wordt opgevoerd als acroniem voor Sexy, Talent, Onafhankelijk, Uniek en Trots. De Facebookpagina van dit collectief, staat bol van de tips hoe je dit kunt bewerkstelligen. Zo raadt men aan het kind in jezelf naar boven te halen,elke dag op te schrijven waar je trots op bent, zin te maken als je geen zin hebt in sex, te geloven dat je sexy bent.
Kind
Ik ga me niet aanmelden. Ik wil me niet linken aan het woord "stout". Dat komt door de context en de associaties. Stout is "niet braaf, niet gehoorzaam, niet lief". Een woord dat over het algemeen voor kinderen wordt gebruikt, die zich niet conformeren aan de wetten van hun ouders.
Je opstellen als een kind, al is het maar met een enkel woord, zet vrouwen mijns inziens in een verkeerde positie. Ik redeneer liever niet vanuit verzet, vanuit mezelf als kind en de ander als opvoeder, maar vanuit "ik ben ok en jij bent ok".
Lijkt me krachtiger dan zin maken.
In december'11 verscheen in The Journal of Voice een artikel over een studie die was gedaan naar gesproken taal van vrouwen tussen de 18 to 25. Het was maar een klein groepje waar men onderzoek naar had gedaan, maar toch waren de resultaten belangrijk. Men had namelijk in de studie bewijzen gevonden voor een nieuwe trend onder vrouwelijke studenten: een keelklank die men vocal fry ging noemen. De vocal fry laat zich het best omschrijven als een raspend of krakend geluid aan het eind van een zin. Britney Spears doet het ook.
Volgens spraakwetenschapper Nassima Abdelli-Beruh die betrokken was bij de studie, is een vocal fry een manier om iets vast te leggen, een aanwijzing dat je bij een bepaalde groep hoort. Toch wordt de vocal fry geinterpreteerd als teken van onzekerheid of zelfs als teken van domheid. Maar eigenlijk zijn jonge vrouwen op deze manier relaties aan het opbouwen, volgens de studie. Het is mode en het laat duidelijk zien wie erbij hoort.
Jonge vrouwen zijn belangrijk in vocal trends. Wat Parijs is voor mode, zijn jonge vrouwen voor linguistieke innovatie, is het idee. Jonge mensen leiden ouderen sowieso in veranderingen en vrouwen zijn dus bijzonder leidend.
Waarom dat zo is, weten we niet precies. Misschien zijn vrouwen gevoeliger voor sociale interactie. Men zegt ook wel dat vrouwen taal moeten gebruiken om hun macht kracht bij te zetten. Mogelijk krijgen en nemen vrouwen meer de ruimte.
Hoe het ook zij, de invloed van jonge vrouwen op taalgebruik kent talrijke voorbeelden. Het laten stijgen van de toon aan het eind van de zin, is ook een belangrijke linguistische trend die bij vrouwen is begonnen in de jaren 80. En deze trend heeft het ver geschopt: George W. Bush deed het ook. Ook het te pas en te onpas gebruiken van het woord "like" heeft een zelfde wortel.
Zou dit ook voor Nederland opgaan? Gaan we de koningin over een jaar of wat betrappen op "echt he" in de troonrede? De tijd zal het leren.
Hier een filmpje van youtube artist Abby waarin ze de vocal fry demonstreert. Mocht u zich nog afvragen wat een vocal fry is, na dit filmpje weet u het.
Tweeenzeventig talen sprak een Italiaans genie uit de negentiende eeuw. En een MIT-linguist sprak er vijftig. Er zijn vele verhalen bekend over "superglots" en "hyperglots", mensen die extreem goed zijn in het leren van talen.
Maar, hoe komt dat eigenlijk? Hoe word je zo goed? Dat onderzoekt Michael Erard in Babel No More, waarin hij de vraag probeer te beantwoorden hoe mensen meer dan tien talen kunnen beheersen. Laat staan 72.
Michael begint in de 19e eeuw en maakt daar vandaan een reis door de tijd en over de wereld. Hij sprak hyperglotten en onderzoekers. Erg interessant, me dunkt. Lees hier een stukje van het boek.
In september 2011 werd er in Frankrijk een campagne gestart; veel Franse vrouwen wilden af van het discriminerende onderscheid tussen mademoiselle voor ongetrouwde vrouwen en madame voor getrouwde vrouwen.
In Frankrijk bleef het onderscheid lang bestaan. Werden mannen altijd vanzelf monsieur, maar ongehuwde dames waren dus tot in de 21e eeuw mademoiselle. Vanaf nu wordt het woord 'mademoiselle' geschrapt van officiële overheidsdocumenten. Vrouwen hoeven daardoor niet meer overal aan te geven, of ze getrouwd zijn of niet.
Het bedrijfsleven wordt opgeroepen om de stap te volgen. De regering heeft in het verleden geprobeerd "madame" te implementeren, maar met weinig succes. Waarschijnlijk heeft de verkiezingstijd de afschaffing van "mademoiselle" bespoedigd.
We kunnen het ons bijna niet meer voorstellen, maar het is amper dertig jaar geleden dat ongetrouwde vrouwen in Nederland nadrukkelijk met juffrouw werden aangesproken. En hoe ouder je werd, hoe nadrukkelijker. Wij hadden op het dorp een ongetrouwde godsdienstlerares, als je haar in je kinderlijke onschuld als "mevrouw Potter" omschreef werd je gecorrigeerd ... het was juffrouw Potter.
Er zijn in Nederland oudere dames die graag aangesproken worden met juffrouw, macht der gewoonte waarschijnlijk. Bovendien is het op scholen nog gangbaar, stammend uit de tijd dat slechts ongetrouwde vrouwen in overheidsdienst mochten werken. Maar verder lijkt het toch uitgestorven te zijn.
Ken je nog plekken of situaties dat jufrouw gebruikt wordt? Ik ben benieuwd, laat het weten in de reacties.
Speech fillers heten ze, de kuchjes die sprekers tussendoor uitstoten of ehms en uhs. Sommige luisteraars vinden ze irritant. Spraakcoaches zullen je af willen leren om ehm te zeggen.
Maar ... het blijkt dat deze fillers zorgen dat de luisteraar het verhaal beter onthouden kan. Een vloeiend verhaal wordt minder goed onthouden. Een groep mensen luisterde naar een vloeiend verhaal. Een andere groep luisterde naar een verhaal met ehms en uhs. Na het luisteren, moesten ze het verhaal navertellen. Er werd gekeken welk verhaal beter bleef hangen en dat bleek het vloeiende verhaal te zijn. Hoe het komt, is nog onbekend.
Lees hier meer over het onderzoek.
|
Toon berichten 1-8 van 124 |
Volgende Pagina »
